Γράφει η Θάλεια Βουγδή
Μεγάλη ήταν η ανταπόκριση του κόσμου μετά τη δημοσιοποίηση απ’ τα Νέα της Λέσβου της ιστορίας της μικρής Αγγελικής από τις Νέες Κυδωνίες, η οποία πρέπει να υποβληθεί σε ένα πολύ σημαντικό χειρουργείο από το οποίο θα εξαρτηθεί η πορεία της υγείας της και της καθημερινότητάς της. Πολλοί ήταν αυτοί που με μηνύματα ζήτησαν να μάθουν πώς μπορούν να βοηθήσουν, ενώ υπήρχαν και εκείνοι που ζητούσαν περισσότερες λεπτομέρειες γι’ αυτή την ιστορία.
Επικοινωνήσαμε με τους γονείς της μικρής Αγγελικής, τον Στρατή και τη Σεβαστή, για να μάθουμε τις εξελίξεις σχετικά με την εξεύρεση του ποσού που απαιτείται για το χειρουργείο και να τους ρωτήσουμε αν μας επιτρέπουν να μοιραστούμε περισσότερες λεπτομέρειες από τη ζωή τους και κυρίως από την περιπέτεια της ζωής του παιδιού τους.
Η Σεβαστή, μια γυναίκα συνειδητοποιημένη και αποφασισμένη να δώσει τον αγώνα της προκειμένου να βοηθήσει το παιδί της, μοιράστηκε μαζί μας ό,τι έχει ζήσει από την στιγμή που ήταν έγκυος μέχρι σήμερα.
Μας είπε ότι το ποσό που πρέπει να μαζευτεί αγγίζει περίπου τις 50.000 ευρώ και μέχρι στιγμής, όπως βλέπουν και εκείνοι από τον οργανισμό ΠΡΑΞΗ ΑΓΑΠΗΣ που τρέχει τον έρανο, έχουν μαζευτεί περίπου 8.000 ευρώ. Αυτό που τους ανησυχεί και τους φοβίζει είναι ότι το χειρουργείο αυτό θα έπρεπε να έχει γίνει από τον περασμένο Οκτώβριο όταν οι θεράποντες ιατροί του παιδιού διαπίστωσαν ότι το πόδι του δεν αναπτύσσεται κανονικά και έχει μείνει 3 πόντους κοντύτερο. Αυτό σήμανε και το καμπανάκι κινδύνου για την επίσπευση του χειρουργείου ώστε η ζημιά να μην γίνει μη αναστρέψιμη. Το κόστος όμως είναι δυσβάσταχτο για την οικογένεια και έτσι πήραν την απόφαση να κάνουν την έκκληση μέσω της ΠΡΑΞΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.
Μοιραία η συζήτηση ξεκινά από τότε που άρχισαν τα προβλήματα για την μικρή Αγγελική. Όπως μας διηγήθηκε η Σεβαστή, τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν ακόμα ήταν έγκυος στο παιδί. Η Αγγελική είναι το δεύτερο παιδί της οικογένειας και κανείς δεν περίμενε την εξέλιξη αυτή στη δεύτερη εγκυμοσύνη. Από την αρχή της εγκυμοσύνης είχαν παρουσιαστεί προβλήματα και ο γιατρός της είχε συστήσει να μένει ξαπλωμένη, όπως και έκανε. «Έκανα ό,τι μου είχε πει ο γιατρός μου», μάς εξομολογήθηκε. «Μόνο για την τουαλέτα σηκωνόμουνα».
Σύντομα όμως και ενώ κόντευε τις 28 εβδομάδες κύησης (περίπου 5 μηνών) την έπιασαν πόνοι. Πήγε στο νοσοκομείο Μυτιλήνης όπου προσπάθησαν να της σταματήσουν τους πόνους. Μετά από δύο εβδομάδες νοσηλείας αποφασίστηκε τελικά να φύγει με ντακότα στην Αθήνα αφού εδώ η κατάσταση δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί. Όπως θυμάται η Σεβαστή «όταν ξεκινήσαμε με το ασθενοφόρο για το αεροδρόμιο ξεκίνησαν οι πόνοι της γέννας. Είχαν ενημερώσει το νοσοκομείο Αλεξάνδρα και με περίμεναν να πάω εκεί να γεννήσω. Στην πορεία όμως και ενώ το κεφάλι του παιδιού σχεδόν είχε βγει μόλις προσγειώθηκε η ντακότα, αποφάσισαν λόγω κινδύνου να με πάνε στο κοντινότερο νοσοκομείο και αυτό ήταν το Θριάσιο. Να φανταστείτε ο γιατρός είχε κατέβει και με περίμενε στην είσοδο. Γέννησα και αμέσως το παιδί πήγε στη μονάδα νεογνών. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Γεννηματά όπου έμεινε περίπου δύο μήνες στη Μονάδα Νεογνών».
Από την αρχή φάνηκε πως υπήρχαν προβλήματα σε διάφορα ζωτικά όργανα της μικρής Αγγελικής λόγω του ότι δεν είχε ολοκληρωθεί η εγκυμοσύνη. Παρόλα αυτά αντιμετωπίστηκαν και γύρισαν στη Μυτιλήνη όπου μέχρι τα δύο της χρόνια δεν αντιμετώπιζε εμφανή προβλήματα. Το παιδί βέβαια βρισκόταν σε διαρκή παρακολούθηση από τον γιατρό του, αλλά μόνο κοντά στα δυο του χρόνια έγιναν εμφανή τα πρώτα προβλήματα. Το παιδί δεν μπορούσε να καθίσει και να σταθεί, αντιμετώπιζε προβλήματα ομιλίας και ανάπτυξης, αλλά ευτυχώς το μυαλό λειτουργούσε καλά. Η Σεβαστή θα μπορούσε να ρίξει ευθύνες στους γιατρούς που δεν χειρίστηκαν καλά το θέμα της εγκυμοσύνης της, αλλά δεν το κάνει. Δεν κρατά πικρία σε κανέναν. «Ό,τι έγινε, έγινε», τονίζει. Αυτό που τους ενδιαφέρει τώρα είναι να βοηθήσουν το παιδί τους να σταθεί στα πόδια του.
Διαρκής αγώνας
Από τότε και μετά άρχισε ο αγώνας. Η μικρή Αγγελική αντί να παίζει με τα υπόλοιπα παιδάκια της ηλικίας της, μοιράζει το χρόνο της σε φυσικοθεραπείες, λογοθεραπείες και εργοθεραπείες, ενώ και στο σχολείο που φοιτά έχει δίπλα της βοηθητικό προσωπικό που την βοηθά για τις προσωπικές της ανάγκες. Δυστυχώς αν και το παιδί αντιμετωπίζει και μαθησιακά προβλήματα, το ΚΕΔΑΣΥ δεν καλύπτει και την παράλληλη στήριξη που χρειάζεται η μικρή Αγγελική και αυτό έχει σαν συνέπεια να έχει μείνει πίσω στο εκπαιδευτικό κομμάτι σε σχέση με τα άλλα παιδιά.
Ρωτήσαμε την Σεβαστή τι θα γίνει αργότερα όταν η Αγγελική θα πρέπει να φοιτήσει στο Δημοτικό σχολείο. Μας είπε ότι της πρότειναν το παιδί να φοιτήσει στο Ειδικό Σχολείο, πράγμα δύσκολο, αφού η οικογένεια ζει στις Νέες Κυδωνίες και το παιδί θα πρέπει καθημερινά να ανεβοκατεβαίνει στο σχολείο με ταξί.
Η συζήτηση ήρθε και στην επέμβαση που πρέπει να υποβληθεί η μικρή Αγγελική. Όπως μας εξήγησε η μητέρα της, ο θεράπων ιατρός που θα την χειρουργήσει, ο κος Αθανάσιος Κανελόπουλος, χειρουργεί στο Ιασώ Παίδων και εκεί θα γίνει το χειρουργείο της Αγγελικής. Μετά το χειρουργείο θα πρέπει να παραμείνουν στην Αθήνα για περίπου 2 μήνες ώστε να γίνουν οι απαραίτητες θεραπείες αλλά και να φτιαχτεί ο ειδικός νάρθηκας ισχίων που θα βοηθήσει το παιδί να σταθεί στα πόδια του. Όλο αυτό αποτελεί δυσβάσταχτο κόστος για την οικογένεια και τους έχει οδηγήσει σε απόγνωση.
Αυτή είναι η ιστορία της μικρής Αγγελικής και ο αγώνας δρόμου των γονιών της που θέλουν, όπως όλοι οι γονείς, το καλύτερο για το παιδί τους. Σε ένα αθηνοκεντρικό κράτος που δεν φροντίζει να υπάρχει η πρωτοβάθμια φροντίδα στις απομακρυσμένες από αυτό περιοχές, που το 2026 γεννιούνται πρόωρα παιδιά και καθίστανται ανάπηρα, είτε από ιατρικά λάθη, είτε από διάφορα άλλα λάθη κατά τον προγεννητικό έλεγχο, που το κράτος δεν αναγνωρίζει τα λάθη και τις παραλείψεις και δεν μπορεί να στηρίξει, οικονομικά, χειρουργεία και θεραπείες εξ ολοκλήρου για την αποκατάσταση αυτών των παιδιών και φέρνει τους γονείς σε απόγνωση, καλούνται φορείς και ιδιώτες να κάνουν τον καλό Σαμαρείτη και να προσφέρουν από το υστέρημά τους προκειμένου να συνδράμουν και να καλύψουν την ανικανότητα του κράτους. Ας στηρίξουμε όλοι μαζί την μικρή Αγγελική και την οικογένειά της που με αξιοπρέπεια δίνουν τον αγώνα τους ζητώντας το αυτονόητο: Να βρει το παιδί τους την υγεία του.
Να τοποθετήσουν κουμπαράδες
Οι τοπικές επιχειρήσεις και οι επαγγελματίες που επιθυμούν να συμβάλουν, θα ήταν καλό να τοποθετήσουν κουμπαράδες στους χώρους τους, προκειμένου να ενισχυθεί η συγκέντρωση του απαραίτητου ποσού για τη θεραπεία του παιδιού.
