Να γιατί όταν ακούμε: «με την εγγύηση της κυβέρνησης» άλλοι ξεσπούν σε γέλια και άλλοι σε κλάματα.
Οι πληρωμές που έγιναν στις 30 Απρίλη στους κτηνοτρόφους μας για τα θανατοθέντα ζώα δεν έφεραν ούτε γέλια ούτε κλάματα. Αντιθέτως εξόργισαν και φούντωσαν την αγανάκτηση των πληγέντων κτηνοτρόφων απ’ τον αφθώδη πυρετό, αφού είδαν να τους αντιμετωπίζουν σαν ζητιάνους, γιατί μόνο ψίχουλα μπορούν να χαρακτηριστούν τα ποσά που πιστώθηκαν στους λογαριασμούς τους. Για ακόμα μια φορά επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι μας για την αναξιοπιστία της κυβέρνησης όσον αφορά τις δεσμεύσεις της αλλά αναδείχτηκε και η επιλεκτική ανικανότητά της να διασφαλίσει τη πλήρη οικονομική στήριξη στους κτηνοτρόφους που έχασαν τα ζώα τους, τη γη κάτω απ’ τα πόδια τους, την ίδια τους τη ζωή. Οι αποζημιώσεις που δόθηκαν είναι πολύ κάτω του μέσου όρου αυτών που δεσμεύτηκε ο Υπουργός αλλά και ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για τα αιγοπρόβατα και εντελώς ψίχουλα για τα βοοειδή. Διαψεύδουν πλήρως τις διαβεβαιώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού περί «χωρίς όριο» πιστώσεων για τους κτηνοτρόφους.
Η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου καλεί όλους τους κτηνοτρόφους του νησιού μας να μην μείνουμε με σταυρωμένα χέρια αφήνοντας το βιός μας και την αξιοπρεπή διαβίωσή μας σε χέρια που μας στραγγαλίζουν για τα κέρδη μιας χούφτας καρτέλ. . Το οργανωμένο αγροτικό κίνημα ήδη έχει ξεκινήσει Γενικές Συνελεύσεις σε Αγροτοκτηνοτροφικούς Συλλόγους, συσκέψεις σε χωριά και ενημέρωση όλου του αγροτικού κόσμου, ανασυντάσσοντας τις δυνάμεις μας για να προετοιμάσουμε την αντεπίθεση μας με διάφορες μορφές δράσης.
Συνάδελφοι, εδώ και ενάμιση μήνα έχουμε ξεκινήσει έναν πόλεμο απέναντι σε μια επιθετική ζωονόσο αλλά και σε μια εχθρική απέναντι στο κτηνοτρόφο πολιτική. Σ’ αυτό το διάστημα δώσαμε πολλές μάχες, άλλες μικρές, άλλες μεγάλες, άλλες με μικρή διάρκεια και άλλες με πολυήμερη πίεση έχοντας στο πλευρό μας τον λαό του νησιού. Συνεχίζουμε.. Ο πόλεμος δεν τελείωσε ούτε θα τελειώσει σύντομα απ’ ότι φαίνεται, ο αντίπαλος μας είναι ένα ολόκληρο σύστημα, ένα ολόκληρο κράτος σε όλες του τις
μορφές, κεντρικά και τοπικά. Έχουμε πολλές μάχες ακόμα να δώσουμε για να καταφέρουμε να σώσουμε τα κοπάδια μας, να μπορέσουμε να ζήσουμε στο τόπο μας, στις δουλειές μας με αξιοπρέπεια και όπως αρμόζει στον άνθρωπο του 21ου αιώνα.
Δεν ζητάμε ελεημοσύνη, απαιτούμε τα δίκαια!
Διεκδικούμε εδώ και τώρα:
* Πλήρη αποζημίωση στο 100% της πραγματικής αξίας των ζώων που θανατώθηκαν.
* Άμεση αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος για όσο διάστημα οι κτηνοτρόφοι μένουν χωρίς παραγωγή αλλά και για το χαμένο γάλα, τα σφάγια, τα έξοδα καραντίνας – ζωοτροφών.
* Σχέδιο ανασύστασης των κοπαδιών που χάθηκαν με κρατική χρηματοδότηση.
* Να ανοίξουν τα σφαγεία και να επιτραπεί η έξοδος από το νησί όλων των ασφαλών (με βάση τον ίδιο τον οδηγό του υπουργείου) προϊόντων συμπεριλαμβανομένου και του παστεριωμένου γάλακτος με την τήρηση, με κρατική ευθύνη, όλων των απαραίτητων μέτρων βιοασφάλειας. Να μην αποκλειστούν οι ισοδύναμες μέθοδοι παστερίωσης που εφαρμόζουν τα μικρά και τα συνεταιριστικά τυροκομεία.
* Εμβολιασμό των κοπαδιών, όπως προτείνει ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος και διακεκριμένοι επιστήμονες, ώστε να περιοριστούν οι άδικες θανατώσεις και να διασωθεί η Λεσβιακή φυλή
* Πραγματικά μέτρα βιοασφάλειας με 100% κρατική χρηματοδότηση και πλήρη στελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών με μόνιμο προσωπικό. Επίσπευση των ελέγχων για τον έλεγχο της διασποράς της νόσου.
Καλούμε τον λαό της Λέσβου να σταθεί για ακόμα μια φορά δίπλα μας. Ο δικός μας αφανισμός θα
σημάνει και τον μαρασμό του νησιού μας.
Όλοι στον αγώνα! Μόνο με την οργάνωση και τη δράση μας θα επιβάλουμε το δίκιο μας!