Ένα από τα πιο ακριβά και χρήσιμα μηχανήματα που απέκτησε τα τελευταία χρόνια η ΔΕΥΑΛ παραμένει εδώ και περίπου ένα χρόνο ακινητοποιημένο στις εγκαταστάσεις της Μονάδας Βιολογικής Επεξεργασίας Λυμάτων στον Καρά-Τεπέ. Πρόκειται για ένα σύγχρονο αποφρακτικό όχημα, αξίας περίπου 500.000 ευρώ, το οποίο αποκτήθηκε μέσω χρηματοδότησης από πρόγραμμα ΕΣΠΑ, καθώς η επιχείρηση δεν διέθετε την οικονομική δυνατότητα να το προμηθευτεί από ίδιους πόρους.
Παρά τη σημαντική αυτή επένδυση, το όχημα δεν έχει αξιοποιηθεί μέχρι σήμερα, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, η διοίκηση δεν φρόντισε εγκαίρως να εξασφαλίσει τ΄ απαραίτητο προσωπικό για τη λειτουργία του. Αποτέλεσμα είναι ένα πανάκριβο μηχάνημα έργου να παραμένει ανενεργό, την ώρα που οι ανάγκες του δικτύου αποχέτευσης είναι διαρκείς και απαιτητικές.
Το συγκεκριμένο όχημα δεν αποτελεί ένα απλό αποφρακτικό. Όσοι γνωρίζουν τις δυνατότητές του το χαρακτηρίζουν «πολυεργαλείο», καθώς μπορεί να εκτελεί εργασίες που μέχρι σήμερα καλύπτονταν με δυσκολία ή απαιτούσαν εξωτερικές αναθέσεις. Η χρησιμότητά του γίνεται ακόμη πιο εμφανής αν ληφθεί υπόψη ότι η ΔΕΥΑΛ εξακολουθεί να βασίζεται σε ένα παλαιότερο όχημα ηλικίας περίπου 30 ετών, το οποίο παρουσιάζει συχνές βλάβες και κατά διαστήματα τίθεται εκτός λειτουργίας.
Η εικόνα που διαμορφώνεται προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Από τη μία πλευρά υπάρχει ένα σύγχρονο όχημα τελευταίας τεχνολογίας που παραμένει ακινητοποιημένο και αναξιοποίητο. Από την άλλη, μια υπηρεσία που συνεχίζει να στηρίζεται σε εξοπλισμό τριών δεκαετιών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αξιοπιστία των παρεμβάσεων και την ταχύτητα αντιμετώπισης των προβλημάτων.
Σύμφωνα με γνώστες του αντικειμένου, το αποφρακτικό μπορεί να αναλαμβάνει τον καθαρισμό του δικτύου από το τέλος του φρεατίου μιας ιδιοκτησίας έως τον κεντρικό αγωγό λυμάτων. Πρόκειται για εργασίες που σε αρκετές περιπτώσεις ανατίθενται σε ιδιώτες, με το ετήσιο κόστος να εκτιμάται μεταξύ 150.000 και 200.000 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι ένα μηχάνημα που αποκτήθηκε για να μειώσει δαπάνες, να ενισχύσει την επιχειρησιακή δυνατότητα της ΔΕΥΑΛ και να βελτιώσει την εξυπηρέτηση των πολιτών, παραμένει επί μήνες εκτός μάχης. Πρόσφατα, σύμφωνα με πληροφορίες, προσλήφθηκε ένας υπάλληλος προκειμένου να μπορέσει ν΄ αναλάβει το όχημα. Ωστόσο, όσοι γνωρίζουν τη λειτουργία τέτοιων μηχανημάτων επισημαίνουν ότι απαιτείται σημαντικός χρόνος εκπαίδευσης κι απόκτησης εμπειρίας, ο οποίος μπορεί να φτάσει ακόμη και τον έναν χρόνο. Παράλληλα, για την πλήρη και ασφαλή λειτουργία του αποφρακτικού απαιτείται και βοηθός, γεγονός που δείχνει ότι το ζήτημα δεν περιορίζεται μόνο στην κάλυψη μίας θέσης εργασίας.
Αξίζει να τονιστεί ότι σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση από τη ΔΕΥΑΛ, την περίοδο που αποκτήθηκε το αποφρακτικό μηχάνημα «καλύπτει τις ανάγκες συντήρησης και άμεσης αποκατάστασης βλαβών του αποχετευτικού δικτύου σε όλες τις δημοτικές ενότητες του νησιού. Χρησιμοποιείται συστηματικά για τον καθαρισμό φρεατίων, τη συντήρηση των αγωγών και την εκκένωση των θαλάμων στα κεντρικά αντλιοστάσια υπονόμων της Λέσβου».
Το πλέον σοβαρό στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι η αδράνεια αυτή δεν αφορά μόνο σ΄ ένα ακριβό περιουσιακό στοιχείο της επιχείρησης. Αφορά στην ίδια τη λειτουργία μιας κρίσιμης δημοτικής υπηρεσίας, όπως είναι η ΔΕΥΑΛ. Κάθε μήνας που περνά με τ΄ όχημα εκτός λειτουργίας σημαίνει χαμένες δυνατότητες, αυξημένη εξάρτηση από ένα γερασμένο όχημα και περιορισμένη επιχειρησιακή ετοιμότητα απέναντι σε βλάβες και έκτακτες ανάγκες. Πηγή με γνώση της κατάστασης υποστηρίζει ότι υπήρχαν τρόποι ώστε το όχημα να τεθεί σε λειτουργία νωρίτερα, εφόσον υπήρχε η απαραίτητη βούληση και μέριμνα. Η ίδια πηγή δεν εξηγεί για ποιους λόγους αυτό δεν συνέβη, αφήνοντας ωστόσο ανοιχτό το ερώτημα, που κυριαρχεί πλέον στους κόλπους της ΔΕΥΑΛ, για το πώς είναι δυνατόν μια επένδυση μισού εκατομμυρίου ευρώ να μένει αναξιοποίητη επί έναν ολόκληρο χρόνο, όταν οι ανάγκες είναι γνωστές και τα οφέλη από τη λειτουργία της θεωρούνται δεδομένα.
Για τους πολίτες, πάντως, η ουσία είναι μία. Ένα πολυεργαλείο που θα μπορούσε να προσφέρει ταχύτερες παρεμβάσεις, καλύτερες υπηρεσίες και πιθανή εξοικονόμηση σημαντικών πόρων, εξακολουθεί να βρίσκεται… σταθμευμένο στον Καρά-Τεπέ, περιμένοντας να αξιοποιηθεί. Και όσο παραμένει εκεί, η συζήτηση για τις ευθύνες δεν μπορεί να αποφεύγεται.
