Αυτές τις ημέρες το Ίππειος γεμίζει από το άρωμα και τη γεύση των καρπών του σύκου. Η φετινή χρονιά φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ευνοϊκή, καθώς η παραγωγή ξεκίνησε νωρίτερα, από άλλες χρονιές και τα δέντρα είναι φορτωμένα με καρπό.
Τα σύκα, ώριμα και γλυκά, φτάνουν καθημερινά στα χέρια των παραγωγών. Η πρώιμη ωρίμανση δίνει έναν διαφορετικό ρυθμό στη συγκομιδή, ενώ η μεγάλη παραγωγή θυμίζει τη σημασία που είχε παλαιότερα η συκιά για την οικονομία του τόπου.
Ο καρπός του σύκου δεν είναι απλώς ένα ακόμη προϊόν για το Ίππειος. Είναι μέρος της αγροτικής ιστορίας και της καθημερινής ζωής του χωριού. Για πολλές γενιές οι κάτοικοι καλλιέργησαν το σύκο, κατανάλωσαν τα σύκα φρέσκα και τα διατήρησαν με τους παραδοσιακούς τρόπους.
Από τα ώριμα σύκα παρασκευάζονταν και παρασκευάζονται γλυκίσματα, μαρμελάδες, πετιμέζι και το περίφημο λεσβιακό «βράσμα».
Και όταν η παραγωγή είναι μεγάλη, όπως φέτος, η συκιά δείχνει όλη της τη γενναιοδωρία. Ο καρπός που περισσεύει από την καθημερινή κατανάλωση μπορεί να γίνει αποξηραμένο σύκο ή να μεταποιηθεί, ώστε η γεύση του καλοκαιριού να διατηρηθεί για τους επόμενους μήνες.
Η φετινή πλούσια παραγωγή είναι λοιπόν μια ευκαιρία να ξαναδούμε το σύκο όχι μόνο ως ένα νόστιμο καλοκαιρινό φρούτο, αλλά ως ένα τοπικό αγροτικό προϊόν με ιστορία, γεύση και δυνατότητα αξιοποίησης.
Το Ίππειος έχει τον καρπο του σύκου, την παράδοσή του και τη γνώση των ανθρώπων του. Και κάθε καλοκαίρι, όταν τα δέντρα φορτώνουν, το χωριό θυμάται ξανά ότι ο πλούτος της λεσβιακής γης βρίσκεται, πολλές φορές, στα πιο απλά πράγματα: στην ελιά, στο σύκο, στο αμπέλι και στη δουλειά του ανθρώπου πάνω στη γη.
