Δημ.Σχολείο Λουτρόπολης Θερμής:Χρύσανθος Αργυρίου:Ένας..πηγαδάς στον κάμπο της Θερμής !

Ήρθε από τη Μικρά  Ασία με το διωγμό του1914 και ξανάρθε οριστικά το
1922 με την Μικρασιατική καταστροφή. Παντρεύτηκε στη Θερμή, όπου έκανε
οικογένεια και απόκτησε 6 παιδιά. Παράλληλα άσκησε ένα – άγνωστο σε
εμάς, αλλά και τρομερά ενδιαφέρον – επάγγελμα, αυτό του …πηγαδά!

# Ο λόγος για τον Χρύσανθος Αργυρίου, που τη  ζωή του ζωντάνεψε σήμερα
στο σχολείο – στα πλαίσια του μαθήματος της Μελέτης Περιβάλλοντος και
της Τοπικής Ιστορίας- ο συνονόματος  εγγονός του, πρώην
Αντιπεριφερειάρχης, καθηλώνοντας το ακροατήριο για δύο περίπου ώρες.

-Ο παππούς μου- μας είπε ξεκινώντας -δούλεψε από το 1929 ως το 1933
στην ανασκαφή της προϊστορικής Θερμής. Όταν αυτή τελείωσε η
αρχαιολόγος W.Lamb θέλησε να τον πάρει να δουλέψει στην ανασκαφή της
Τροίας , όπου θα πήγαινε μετά.  Εκείνος όμως …αρνήθηκε γιατί το
επάγγελμά του, του άφηνε πολύ περισσότερα χρήματα.

# Και ποιο ήταν αυτό ; Ήταν πηγαδάς , που στην περίπτωσή του ήταν
ταυτόχρονα  και  …ραβδοσκόπος(!), μπορούσε δηλαδή κρατώντας ένα κλαδί
σε σχήμα ανάποδου Υ να εντοπίζει υπόγεια νερά. Ήταν δε τόσο καλός ,
που μόνο στον κάμπο της Θερμής έχει φτιάξει  …60 πηγάδια!

# Το τραχύ και σκληρό επάγγελμά του, του επέτρεψε να «σταθεί»
οικονομικά και να ζήσει με αξιοπρέπεια την οικογένειά του. Ωστόσο δεν
αγόρασε ποτέ γη, έχοντας βιώσει δυο φορές διωγμούς και  προσφυγιά.
Κάποτε είχε ένα σεβαστό ποσόν στην τσέπη του και ο γιός του τον
παρότρυνε να αγοράσει μια έκταση που πουλιόταν και που φαινόταν ότι θα
αποκτήσει με τα χρόνια πολλαπλάσια αξία.
………………………………………………………….
# Τότε ο πηγαδάς πατέρας έριξε το βλέμμα του στις μικρασιατικές ακτές,
όπου ήταν η γενέτειρά του το Φένερλι και είπε στο γιό του:
-Άστο καλύτερα γιε μου ! Που ξέρεις αν αύριο θα είμαστε …εδώ!
Μπορεί  να ξεριζωθούμε ξανά και να τα χάσουμε όλα , όπως  το ’22!

# Κάποιες λεπτομέρειες από το επάγγελμα του πηγαδά.
…………………………………………………………………………………………….
# Ο πηγαδάς, έπρεπε να ελέγξει αν υπήρχε από κάτω υδροφόρο κοίτασμα.
Εάν δεν εύρισκε νερό, οι κόποι του πήγαιναν χαμένοι και ο ιδιοκτήτης
του χωραφιού δεν είχε υποχρέωση να τον πληρώσει.

# Για να εντοπίσει το κοίτασμα , κάρφωνε στο έδαφος ένα σίδερο και
επάνω του ένα μεγάλο κογχύλι. Όταν έπεφτε ο αέρας έβαζε το αυτί του
στο στόμιο του κογχυλιού και αν έτρεχε υπόγειο νερό , άκουγε τον
θόρυβό του.
…………………………………………………………………………………………….
# Για να βλέπει να σκάβει χρησιμοποιούσε καθρέφτη, ρίχνοντας στο
πηγάδι το φως του ήλιου με την αντανάκλαση. Λάμπα δεν μπορούσε ν’
ανάψει, γιατί η φωτιά στο βάθος προκαλούσε αναπνευστικά προβλήματα και
τον λεγόμενο «αργό και γλυκό θάνατο» . Επίσης απαγορεύονταν αυστηρά το
κάπνισμα, σ’ όσους εργάζονταν μέσα στο πηγάδι.
…………………………………………………………………………………………….
# Όσο μεγάλωνε το βάθος λιγόστευε το οξυγόνο και έπρεπε να το
ανανεώνουν. Για να το επιτύχουν χρησιμοποιούσαν ένα μεγάλο σεντόνι,
που το τέντωναν σαν τα πανιά των πλοίων, με κλίση προς το στόμιο του
πηγαδιού. Επάνω στο πανί, είχαν προσαρμόσει ένα σωλήνα που κατέληγε
στον πυθμένα του πηγαδιού και διοχέτευε καθαρό αέρα.
…………………………………………………………………………………………….
# Μέσα στο πηγάδι έριχναν κάθε τόσο ασβέστη για να επιτυγχάνεται η
απολύμανση του νερού.