ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ
# Το Απελλείον και οι εκτελέσεις στα Τσαμάκια
…………………………
@ Μέχρι το 1942 υπήρχε πάνω σε ένα βράχο κάτω από το κάστρο της
Μυτιλήνης ένα πολύ όμορφο καφενείο, το «Απελείον». Έτσι το βάφτισε ο
δημιουργός του ο Απελλής Ψύχας, που ήρθε πρόσφυγας στη Μυτιλήνη
στον πρώτο διωγμό των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία το 1914. Το καφενείο
γρήγορα αγαπήθηκε και έγινε στέκι των Μυτιληνιών καθώς στην πλαγιά
φυτεύτηκαν πεύκα και η περιοχή ομόρφυνε.
…………………………
@ Το Μάη του 1942 ένας Γερμανός αξιωματικός επισκέπτεται μια μέρα
το καφενείο και διατάζει , ότι θα μείνει κλειστό από νωρίς το
απόγευμα μέχρι το μεσημέρι της επομένης. Όλοι οι πελάτες «παγώνουν»
καθώς καταλαβαίνουν πως το επόμενο πρωί θα γίνει εκτέλεση!
…………………………
@ Σε λίγο όλη η αγορά της Μυτιλήνης μαθαίνει για την αυριανή εκτέλεση.
Το μεσημέρι η γυναίκα του «Απελλή» δέχεται την επίσκεψη ενός
γνωστού της , του οποίου τον 20χρονο γιο θα εκτελούσαν. Ποια ήταν η
χάρη που της ζήτησε πέφτοντας στα πόδια της: Να του επιτρέψει να
μείνει στο καφενείο το βράδυ, για να είναι παρών στην εκτέλεση του
γιου του, τις πρωινές ώρες.
…………………………
@ Αν και αυτό ρητά απαγορευόταν η γυναίκα πείθεται και τον αφήνει
μέσα, αφού κλειδώνει και φεύγει. Αχάραγα τα γερμανικά καμιόνια
φτάνουν στα «Τσαμάκια» για την εκτέλεση.
…………………………
@ Ο πατέρας από τις γρίλιες, ξεχωρίζει, την σιλουέτα του γιου του.
Ξεχνάει τους όρκους που είχε δώσει στη γυναίκα του Απελλή, πηδάει από
ένα παράθυρο και τρέχει να παρακαλέσει τους Γερμανούς να μην τον
σκοτώσουν.
…………………………
@ Πέντε-έξι Γερμανοί πέφτουν επάνω του και τον σταματάνε . Τον βάζουν
σε ένα τζιπ και τον απομακρύνουν. Μόλις φτάνουν στο άγαλμα της
Ελευθερίας ακούγεται το κροτάλισμα των πολυβόλων. Ο δυστυχής πατέρας
καταλαβαίνει ότι όλα τελείωσαν.
…………………………
@Μαζί με τις ζωές τω ν τριών παλικαριών θα χαθεί και το «Απελλείον».
Οι Γερμανοί τις επόμενες μέρες το κατεδαφίζουν. Τίποτα και κανένας πιά
δεν θα είναι μάρτυρας στις εκτελέσεις των μελλοθανάτων. το «Απελλείον»
θα απεικονίζεται πια μόνο σε κάποιες παλιές καρτ-ποστάλ .
…………………………
@ Όσα για τα πτώματα των εκτελεσμένων αυτά αντί να δοθούν στις
οικογένειές τους για να ταφούν, ράβονταν μέσα σε τσουβάλια με μπόλικες
πέτρες και ποντίζονταν ανοιχτά στο βυθό, όπου τα …τρώγανε τα ψάρια.
!!! .
## Η παραπάνω ιστορία ήταν μία από όσες, έγιναν στη διάρκεια της
γερμανικής κατοχής και αφηγήθηκε στους μαθητές του Δ.Σ. Λουτρόπολης
Θερμής ο κ. Γιώργος Γαλέτσας μιλώντας τους με θέμα «Μέρες Γερμανικής
κατοχής στη Λέσβο». Ο Γαλέτσας είναι συγγραφέας του βιβλίου «Στο
σημάδι» – που εξέδωσε ο Δήμος Μυτιλήνης.
